اضطراب جدایی چیست؟
اضطراب جدایی یک اختلال رفتاری است که در آن سگ هنگام دور شدن یا تنها ماندن دچار پریشانی شدید میشود. این بیماری با لجاجت یا انتقامجویی هیچ ارتباطی ندارد؛ سگ واقعاً رنج میکشد و کنترلی بر رفتارش ندارد.
علائم اضطراب جدایی
- پارس، زوزه یا ناله مداوم بعد از رفتن صاحب
- تخریب اشیا، خصوصاً در نزدیکی درهای خروجی
- دستشویی درون خانه توسط سگهایی که آموزش دیدهاند
- تلاش برای فرار از خانه (گاهی تا حد آسیب رساندن به خود)
- بیاشتهایی در غیاب صاحب
- رفتار بیش از حد هیجانی هنگام بازگشت صاحب
- سایهوار دنبال کردن صاحب در خانه
دلایل بروز اضطراب جدایی
تغییر در برنامه روزانه یا محیط زندگی، از دست دادن یکی از اعضای خانواده، تجربیات منفی گذشته (مثل رها شدن)، و در برخی موارد زمینه ژنتیکی میتوانند از علل این اختلال باشند. دوران کرونا نیز برای بسیاری از سگها این مشکل را ایجاد کرد زیرا به حضور مداوم صاحبانشان عادت کرده بودند.
روشهای درمان
حساسیتزدایی تدریجی
به آرامی سگ را به تنها ماندن عادت دهید. با جداییهای کوتاه چند ثانیهای شروع کنید و به تدریج افزایش دهید. قبل از رفتن و هنگام بازگشت از توجه زیاد خودداری کنید تا رفت و آمد شما عادیسازی شود.
ایجاد تداعی مثبت
یک اسباببازی پر از غذا (Kong) که فقط هنگام تنها ماندن سگ داده میشود، میتواند تنها ماندن را با چیز خوبی تداعی کند. این تنها برای اضطراب خفیف موثر است.
محرکهای آرامبخش
موسیقی آرام یا برنامههای تلویزیونی میتوانند به کاهش اضطراب کمک کنند. محصولات فرومونی مانند Adaptil برای برخی سگها موثر هستند.
درمان دارویی
در موارد شدید، دامپزشک ممکن است داروهای ضداضطراب تجویز کند. داروها به تنهایی راهحل نیستند اما میتوانند در کنار آموزش رفتاری بسیار موثر باشند.
نکته مهم
تنبیه کردن سگ به خاطر رفتارهای ناشی از اضطراب کاملاً اشتباه است و وضعیت را بدتر میکند. برای اضطراب جدایی شدید، مشاوره با یک متخصص رفتار سگ (رفتارشناس دامپزشکی) ضروری است.
